Rehberimiz, herşeyimiz Kuran’ımızın emirleri ve yasakları nelerdir bir çırpıda, özet halinde görmek ister misiniz? O zaman buyrun; size düşen sadece birkaç dakikakınızı ayırıp okumak, düşünmek ve uygulamak…

Kur’an’ın Emirleri

1. Okuyun.
2. Secde edin.
3. Sabırlı olun.
4. Geceleri değerlendirin.
   ……
   
5. Allah’ın adını anın.
6. Yalnız Allah’ı vekil edinin.
7. Kur’an’dan kolayınıza geleni okuyun.
8. Namaz kılın.
9. Zekat verin.
10. Allah’tan af dileyin.
11. İnsanları uyarın.
12. Allah ile kul arasına girmeyin.
13. Allah’ı tesbih edin.
14. Kur’an’la öğüt verin.
15. Allah’ın nimetlerini dile getirin.
16. Sürekli faaliyette olun.
17. Kur’an’dan yüz çevirenden siz de yüz çevirin.
18. Rabbinizden size indirilene uyun.
19. Dini Allah’a özgüleyerek dua edin.
20. İbadethanelerde temiz ve güzel giyinin.
21. Dualarınızı korku, ümit ve boynu büküklük içinde yapın.
22. Allah’a güzel isimleriyle yakarın.
23. Affetmeyi esas alın.
24. İyiyi ve güzeli emredin.
25. Cahillerden yüz çevirin.
26. Şeytandan Allah’a sığının.
27. Kur’an okunduğu zaman susun ve dinleyin.
28. Allah’ı benliğinizin ta içinden anın.
29. Allah’ın üzerinizdeki nimetlerini anın.
30. Şeytanı düşman bilin.
31. Ailenize namazı emredin.
32. Yeryüzünü gezip dolaşın.
33. Anne ve babaya çok iyi davranın.
34. Akrabaya, çaresize, yolda kalmışa yardımcı olun.
35. Ahde vefalı olun.
36. Ölçü ve tartıda dürüst olun.
37. Göklerde ve yerdeki sırları araştırın.
38. Dünya nimetlerine aldanıp dinlerini oyun ve eğlence haline getirenlerden uzak durun.
39. Üzerine Allah’ın adı anılan şeylerden yiyin.
40. Günahın görüneninden de görünmeyenin de kaçının.
41. Adil olun.
42. Allah’tan korkun.
43. Dini Allah’a özgüleyerek ibadet edin.
44. Kötülüğü en güzel tavırla savın.
45. İhtilaflarla karşılaştığınızda hükmü Allah’a bırakın.
46. İstikamet üzere olun.
47. Peygamber Ehlibeyti’ne sevgi ve saygı gösterin.
48. Allah’a kaçıp sığının.
49. Benliğini Allah’a adamış kişilerle beraberlikte ısrarlı olun.
50. Bilmediklerinizi bilenlere/Kur’an ehline sorun.
51. Nimetlere şükredin.
52. İbrahim’in milletine (dinine) uyun.
53. Allah’a çağrıyı şu üç yolla yapın: Hikmet, güzel öğüt, güzel tartışma.
54. Haksızlığa karşılık verirken ölçülü davranın.
55. Kendi zübürlerini (kutsal metinlerini) kutsal kitap haline getirenlerden uzak durun.
56. Allah uğrunda cihat edin.
57. Mescid-i Haram’ı kıble edinin.
58. İyilik ve güzellik üretmekte yarışın.
59. Sabır ve namazla yardım dileyin.
60. Helal ve temiz yiyecekler yiyin.
61. Kısası uygulayın (kısasta sizin için hayat vardır).
62. Ramazan ayını oruçlu geçirin.
63. Sizinle çarpışanlarla çarpışın.
64. Sahip olduğunuz nimet ve imkanlardan başkalarına pay çıkarın.
65. Güzel düşünüp güzel davranın.
66. Barışı hep birlikte gerçekleştirin.
67. Namazları, özellikle orta namazı iyi koruyun.
68. Ribadan (anaparadaki haksız artış) uzak durun.
69. Borçlanma işlemlerini yazıya geçirin, alış-verişlerinizde tanık bulundurun, alacaklarınızı rehinle güvenceye bağlayın.
70. Allah’ın Resulü’ne itaat edin.
71. Açılabilecek harplere karşı hazırlıklı olun, barış eğilimlerine de yapıcı yaklaşın.
72. Beytullah’ı ziyaret edin.
73. Toplumu aydınlatma ve ışık tutma ekipleri oluşturun.
74. Yönetimde şurayı esas alın.
75. Askerlik yapıp nöbet tutun.
76. Kendinizi sürekli hesaba çekin.
77. Cuma namazını kılın.
78. Evlatlıklarınızı öz babalarına nisbet ederek çağırın (öz babalarını unutturmayın).
79. Peygamberinize salat ve selam edin.
80. Mümin hanımlara dışarı çıkarken dış giysiler giydirin.
81. Yetimleri kollayıp, eğitin.
82. Kadınlar arası eşcinsellik iddialarında dört görgü tanığı varsa, o kadınları evlerde tutun.
83. Eşcinsel erkeklere eziyetle karşı çıkın.
84. Sadakatsizlik ve iffetsizliklerinden korktuğunuz kadınlara önce öğüt verin, sonra onları yataklarında yalnız bırakın ve nihayet onları evden çıkarın.
85. Araları açılan eşlerin barışmaları için iki hakem tayin edin.
86. Su bulamadığınız zaman teyemmümle ibadet edin.
87. Emanetleri ehil olanlara verin.
88. Sizden olan yöneticilere itaat edin.
89. Zulme uğrayan insanlar için çarpışın.
90. Selama kesinlikle karşılık verin.
91. Allah’a, peygamberlere, indirilen kitaplara, meleklere, ahiret gününe iman edin.
92. Zina eden kadın ve erkeği dövün.
93. İffetli kadınlara iftira edenleri dövün.
94. Bakışlarınızı kontrol altında tutun.
95. Mümin kadınlar başörtülerini göğüs yırtmaçlarının üzerine vursunlar.
96. Hepiniz Allah’a tövbe edin.
97. Evlenme durumuna gelenleri evlendirin.
98. Meclislerde yeni gelenlere yer açın.
99. Özü-sözü bir olmayan kişilerin getirdikleri haberleri iyice tetkik edin.
100. Müminler arası çekişmelere müdahele ederek barışı sağlayın.
101. Zandan sakının.
102. Kendinize ve ailenize sahip çıkın.
103. Eşlerinizden ve çocuklarınızdan size düşman olabileceklere karşı tedbirli olun.
104. Allah’ın yardımcısı olun.
105. İyilik ve takva üzere yardımlaşın.
106. Av hayvanları üzerine Allah’ın adını anın.
107. Namaz kılacağınız zaman abdest alın.
108. Cünüp olduğunuz zaman boy abdesti alın.
109. Allah’a varmak için vesile arayın.
110. Hırsızın elini kesin.
111. Uyuşturucudan, kumardan, tapılmak için dikilmiş taşlarda, şans oyunlarından uzak durun.
112. Size komşu olmak isteyen herkese bu imkanı verin.
113. Özü-sözü bir kişilerle beraber olun.

Kur’an’ın Yasakları

1. İnkarcılara, ahlaksızlara boyun eğmeyin.
2. Yetimin hakkına dokunmayın, yetimi azarlayıp horlamayın.
3. Yoksulu-dilenciyi horlayıp azarlamayın.
4. Kendinizi aklanmış, kurtulmuş göstermeyin.
5. Allah’ın yanında bir takım velilerin ardına düşmeyin.
6. Nimet ve imkanları israf etmeyin.
7. Yeryüzünde fesat çıkarmayın.
8. İbadethanelerde Allah’tan başkasına yakarmayın, Allah’tan başkası için çağrıda bulunmayın.
9. Allah’tan başka hiçbir varlığa kulluk ve ibadet etmeyin.
10. Harcamada orta yoldan ayrılmayın (cimrilik ve savurganlık yapmayın).
11. Rızık kaygısıyla çocuklarınızı öldürmeyin.
12. Zinaya yaklaşmayın.
13. Cana kıymayın.
14. İlmine sahip olmadığınız şeyin ardına düşmeyin.
15. Kibirlenmeyin, kasılıp böbürlenmeyin.
16. Namazda sesinizi ne yükseltin, ne de kısın.
17. Zalimlere eğilim göstermeyin.
18. Hak dostlarını horlamayın.
19. Allah dışında kişi ve kuvvetlere tapanların putlarına-tanrılarına sövmeyin.
20. Allah’tan ümit kesmeyin.
21. Dinde fırkalara ayrılmayın (bölünmeyin).
22. Gelecek hakkında kesin hüküm vermeyin.
23. Allah’a örnekler vermeye kalkmayın.
24. Yeminlerinize ters düşmeyin.
25. Yapay haramlar icat etmeyin.
26. Davar sürüsüne dönüşmeyin.
27. İtikaf (mescitte bir süre yalnızlığa çekilme) halinde iken cinsel temasta bulunmayın.
28. Rüşvete asla bulaşmayın.
29. Kendinizi tehlikeye atmayın.
30. Müşrik (Allah’a ortak koşan) kadın ve erkeklerle evlenmeyin.
31. Hayız halindeki (regl dönemindeki) kadınlarla cinsel temas kurmayın.
32. Yeminlerinizi bahane ederek iyilikten kaçınmayın.
33. Dinde; baskı, zorlama ve tiksindirmeye gitmeyin.
34. Yaptığınız iyilikleri başa kakmayın.
35. Kendinizin alıcısı olmadığınız şeyleri başkalarına vermeye kalkmayın.
36. Tanıklıktan kaçınmayın.
37. Savaştan kaçmayın.
38. Allah’a ve Resulü’ne hıyanet etmeyin.
39. Cihadı riyakarlık (gösteriş) aracı yapmayın.
40. İnkarcıları gönül dostu edinmeyin.
41. Gevşeyip kendinizi bırakmayın.
42. Mallarınızı beyinsizlere, iradesini kullanamayanlara vermeyin.
43. Şu kadınlarla nikahlanmayın: Analarınız, kızlarınız, kız kardeşleriniz, halalarınız, teyzeleriniz, erkek kardeş kızları, kız kardeş kızları, süt anneleriniz, süt kız kardeşleriniz, karılarınızın anneleri, üvey kızlarınız, oğullarınızın karıları, aynı anda iki kız kardeş, başkaları ile nikahlı kadınlar.
44. Kendi canlarınıza kıymayın.
45. Birbirinizin nimet ve imkanlarına göz dikmeyin.
46. Sarhoş ve cünüpken namaza yaklaşmayın.
47. Size selam verenlere “sen mümin değilsin” demeyin.
48. Hainlerin savunucusu olmayın.
49. Allah’ın ayetleriyle alay edenlerin yanında oturmayın.
50. İftiracıların tanıklığını ebediyen kabul etmeyin.
51. Başkalarının evlerine habersiz ve selamsız girmeyin.
52. Mümin kadınlar süslerini şu kişilerden başkalarına göstermesinler: Kocaları, babaları, kocalarının babaları, oğulları, üvey oğulları, kardeşleri, kardeşlerinin oğulları, Müslüman kadınlar, kadına ihtiyaç duymaz olmuş erkekler, kadınların mahrem yerlerini anlayacak yaşa gelmemiş çocuklar.
53. Peygamber’e hitabınız birbirinize hitabınız gibi olmasın.
54. Mallarınız ve çocuklarınızın Allah’ı anmanızı engellemesine izin vermeyin.
55. Birbirinizle ve kendi benliğinizle alay etmeyin;birbirinize ve kendi benliğinize lakap takmayın.
56. Birbirinizin ayıbını, sırlarını araştırmayın; birbirinizin gıybetini yapmayın.
57. Yapmayacağınız şeyleri söylemeyin.
58. Günah, düşmanlık ve saldırganlık üzere yardımlaşmayın.
59. Haram edilmiş etleri ve kanı yemeyin.
60. Allah’ın helal bıraktığı şeyleri haram ilan etmeyin.
61. Ümitsizliğe yenik düşmüş insanları dost edinmeyin.
62. Sadece Allah rızası için inşa edilmeyen mescitlere girmeyin.

FARABi (870-950) Türk-islam düşünürü… İslam disiplini içinde yetişmiş Türk düşünürlerinin en büyüğüdür.

Aristoteles mantığına dayanan usçu bir metafizik oluşturmuştur. Amacı, Aristoteles’i, biraz da Plotinos’un yardımıyla, İslam diniyle uzlaştırmaktı… Bununla da yetinmemiş, İslam dinini de bilimle uzlaştırmaya çalışmıştır.

Önceleri Türkistan’da kadılık yaptı, sonra kendini büsbütün felsefeye verdi. Anadili olan Türkçe kadar Arapça, Farsça, Süryanice ve Yunanca biliyordu. Aynı zamanda hekim ve müzikçiydi. Yüzden çok kitap yazmış; Aristoteles, Platon, Zenon, Plotinos gibi Yunan düşünürlerini yorumlamış, bunların görüşlerine kendi görüşlerini katmıştır.

İbni Sina ve İbni Rüşd, onun manevi öğrencileridir, ama Farabi’nin ünü onlar kadar yayılamamıştır. (Orhan Hançerlioğlu)

Farabi’nin felsefesi özetle şudur: İslam felsefesine zihinciliği getirmekle kalmamış, bu felsefenin ilk kez kapılarını açan da kendisi olmuştur. O, metafiziğe mantık yoluyle ulaşmış, İslam diniyle felsefe arasında sıkı bir ilişki kurmuştur. (Cemil Sena)

1. KURAL:

2. KURAL: Hak yolunda ilerlemek yürek işidir, akıl işi değil. Kılavuzun daima yüreğin olsun, omzun üstündeki kafan değil. Nefsini bilenlerden ol, silenlerden değil.

3. KURAL: Kuran dört seviyede okunabilir. İlk seviye zahiri manadır. Sonraki batıni mana. Üçüncü batıninin batınisidir. Dördüncü seviye o kadar derindir ki kelimeler kifayetsiz kalır tarif etmeye.

4. KURAL: Kainattaki her zerrede Allah?ın sıfatlarını bulabilirsin, çünkü O camide, mescitte, kilisede, havrada değil, her an her yerdedir. Allah’ı görüp yaşayan olmadığı gibi, O’nu görüp ölen de yoktur. Kim O?nu bulursa, sonsuza dek O’nda kalır.

5. KURAL: Aklın kimyası ile aşkın kimyası başkadır. Akıl temkinlidir. Korka korka atar adımlarını. ?Aman sakın kendini? diye tembihler. Halbuki aşk öyle mi? Onun tek dediği: ?Bırak kendini, ko gitsin!?

 Akıl kolay kolay yıkılmaz. Aşk ise kendini yıpratır, harap düşer. Halbuki hazineler ve defineler yıkıntılar arasında olur. Ne varsa harap bir kalpte var!

6. KURAL: Şu dünyadaki çatışma, önyargı ve husumetlerin çoğu dilden kaynaklanır. Sen sen ol, kelimelere fazla takılma. Aşk diyarında dil zaten hükmünü yitirir. Aşık dilsiz olur.

7. KURAL: Şu hayatta tek başına inzivada kalarak, sadece kendi sesinin yankısını duyarak, Hakikat?i keşfedemezsin. Kendini ancak bir başka insanın aynasında tam olarak görebilirsin.

8. KURAL: Başına ne gelirse gelsin, karamsarlığa kapılma. Bütün kapılar kapansa bile, sonunda O sana kimsenin bilmediği gizli bir patika açar. Sen şu anda göremesen de, dar geçitler ardında nice cennet bahçeleri var. Şükret! İstediğini elde edince şükretmek kolaydır. Sufi, dileği gerçekleşmediğinde de şükredebilendir.

9. KURAL: Sabretmek öylece durup beklemek değil, ileri görüşlü olmak demektir. Sabır nedir? Dikene bakıp gülü, geceye bakıp gündüzü tahayyül edebilmektir. Allah aşıkları sabrı gülbeşeker gibi tatlı tatlı emer, hazmeder. Ve bilirler ki, gökteki ayın dolunaya varması için zaman gerekir.

10. KURAL: Ne yöne gidersen git, -Doğu, Batı, Kuzey ya da Güney- çıktığın her yolculuğu içine doğru bir seyahat olarak düşün! Kendi içine yolculuk eden kişi, sonunda arzı dolaşır.

11. KURAL: Ebe bilir ki sancı çekilmeden doğum olmaz, ana rahminden bebeğe yol açılmaz. Senden yepyeni ve taze bir ?sen? zuhur edebilmesi için zorluklara, sancılara hazır olman gerekir.

12. KURAL: Aşk bir seferdir. Bu sefere çıkan her yolcu, istese de istemese de tepeden tırnağa değişir. Bu yollara dalıp da değişmeyen yoktur.

13. KURAL: Şu dünyada semadaki yıldızlardan daha fazla sayıda sahte hacı, hoca, şeyh, şıh var. Hakiki mürşit seni kendi içine bakmaya nefsini aşıp kendindeki güzellikleri bir bir keşfetmeye yönlendirir. Tutup da ona hayran olmaya değil.

14. KURAL: Hakk?ın karşına çıkardığı değişimlere direnmek yerine, teslim ol. Bırak hayat sana rağmen değil, seninle beraber aksın. ?Düzenim bozulur, hayatımın altı üstüne gelir? diye endişe etme. Nereden biliyorsun hayatın altının üstünden daha iyi olmayacağını?

15. KURAL: Allah, içte ve dışta her an hepimizi tamama erdirmekle meşguldür. Tek tek her birimiz tamamlanmamış bir sanat eseriyiz. Yaşadığımız her hadise, atlattığımız her badire eksikliklerimizi gidermemiz için tasarlanmıştır. Rab noksanlarımızla ayrı ayrı uğraşır çünkü beşeriyet denen eser, kusursuzluğu hedefler.

16. KURAL: Kusursuzdur ya Allah, O?nu sevmek kolaydır. Zor olan hatasıyla sevabıyla fani insanları sevmektir. Unutma ki kişi bir şeyi ancak sevdiği ölçüde bilebilir. Demek ki hakikaten kucaklamadan ötekini, Yaradan?dan ötürü yaratılanı sevmeden, ne layıkıyla bilebilir, ne layıkıyla sevebilirsin.

17. KURAL: Esas kirlilik, dışta değil içte, kisvede değil kalpte olur. Onun dışındaki her leke ne kadar kötü görünürse görünsün, yıkandı mı temizlenir, suyla arınır. Yıkamakla çıkmayan tek pislik kalplerde yağ bağlamış haset ve art niyettir.

18. KURAL: Tüm kainat olanca katmanları ve karmaşasıyla insanın içinde gizlenmiştir. Şeytan, dışımızda bizi ayartmayı bekleyen korkunç bir mahluk değil, bizzat içimizde bir sestir. Şeytanı kendinde ara; dışında, başkalarında değil. Ve unutma ki nefsini bilen Rabbini bilir. Başkalarıyla değil, sadece kendiyle uğraşan insan, sonunda mükafat olarak Yaradan!ı tanır.

19. KURAL: Başkalarından saygı, ilgi ya da sevgi bekliyorsan, önce sırasıyla kendine borçlusun bunları. Kendini sevmeyen birinin sevilmesi mümkün değildir. Sen kendini sevdiğin halde dünya sana diken yolladı mı, sevin. Yakında gül yollayacak demektir.

20. KURAL: Yolun ucunun nereye varacağını düşünmek beyhude bir çabadan ibarettir. Sen sadece atacağın ilk adımı düşünmekle yükümlüsün. Gerisi zaten kendiliğinden gelir.

21. KURAL: Hepimiz farklı sıfatlarla sıfatlandırıldık. Şayet Allah herkesin tıpatıp aynı olmasını isteseydi, hiç şüphesiz öyle yapardı. Farklılıklara saygı göstermemek, kendi doğrularını başkalarına dayatmaya kalkmak, Hak?ın mukaddes nizamına saygısızlık demektir.

22. KURAL: Hakiki Allah aşığı bir meyhaneye girdi mi orası ona namazgah olur. Ama bekri aynı namazgaha girdi mi orası ona meyhane olur. Şu hayatta ne yaparsak yapalım, niyetimizdir farkı yaratan, suret ile yaftalar değil.

23. KURAL: Yaşadığımız hayat elimize tutuşturulmuş rengarenk ve emanet bir oyuncaktan ibarettir. Kimisi oyuncağı o kadar ciddiye alır ki ağlar, perişan olur onun için. Kimisi eline alır almaz şöyle bir kurcalar oyuncağı, kırar ve atar. Ya aşırı kıymet verir, ya kıymet bilmeyiz.

 Aşırılıklardan uzak dur. Sufi ne ifrattadır ne tefritte. Sufi daima orta yerde.

24. KURAL: Madem ki insan eşref-i mahlukattır, yani varlıkların en şereflisi, attığı her adımda Allah?ın yeryüzündeki halifesi olduğunu hatırlayarak, buna yakışır soylulukta hareket etmelidir. İnsan yoksul düşse, iftiraya uğraya, hapse girse hatta esir olsa bile gene de başı dik, gözü pek, gönlü emin bir halife gibi davranmaktan vazgeçmemelidir.

25. KURAL: Cenneti ve cehennemi illa ki gelecekte arama. İkisi de şu an burada mevcut. Ne zaman birini çıkarsız, hesapsız ve pazarlıksız sevmeyi başarsak, cennetteyiz aslında. Ne vakit birileriyle kavgaya tutuşsak; nefrete, hasede ve kine bulaşsak, tepetaklak cehenneme düşüveririz.

26. KURAL: Kainat yekvücut, tek varlıktır. Her şey ve herkes görünmez iplerle birbirine bağlıdır. Sakın kimsenin ahını alma; bir başkasının, hele hele senden zayıf olanın canını yakma. Unutma ki dünyanın öteki ucunda tek bir insanın kederi, tüm insanlığı mutsuz edebilir. Ve bir kişinin saadeti, herkesin yüzünü güldürebilir.

27. KURAL: Şu dünya bir dağ gibidir, ona nasıl seslenirsen o da sana sesleri öyle aksettirir. Ağzından hayırlı bir laf çıkarsa, hayırlı laf yankılanır. Şer çıkarsa, sana gerisin geri şer yankılanır.

Öyleyse kim ki senin hakkında kötü konuşur, sen o insan hakkında kırk gün kırk gece sadece güzel sözler et. Kırk günün sonunda göreceksin her şey değişmiş olacak. Senin gönlün değişirse, dünya değişir.

28. KURAL: Geçmiş, zihinlerimizi kaplayan bir sis bulutundan ibaret. Gelecek ise başlı başına bir hayal perdesi. Ne geleceğimizi bilebilir, ne geçmişimizi değiştirebiliriz. Sufi daima şu an?ın hakikatini yaşar.

29. KURAL: Kader, hayatımızın önceden çizilmiş olması demektir. Bu sebepten, ?ne yapalım kaderimiz böyle? deyip boyun bükmek cehalet göstergesidir. Kader yolun tamamını değil, sadece yol ayrımlarını verir. Güzergah bellidir ama tüm dönemeç ve sapaklar yolcuya aittir. Öyleyse ne hayatın hakimisin, ne de hayat karşısında çaresizsin.

30. KURAL: Hakiki Sufi öyle birisidir ki başkaları tarafından kınansa, ayıplansa, dedikodusu yapılsa, hatta iftiraya uğrasa bile, o ağzını açıp da kimse hakkında tek kelime kötü laf etmez.

Sufi kusur görmez. Kusur örter.

31. KURAL: Hakk?a yakınlaşabilmek için kadife gibi bir kalbe sahip olmalı. Her insan şu veya bu şekilde yumuşamayı öğrenir. Kimi bir kaza geçirir, kimi ölümcül bir hastalık; kimi ayrılık acısı çeker, kimi maddi kayıp? Hepimiz kalpteki katılıkları çözmeye fırsat veren badireler atlatırız. Ama kimimiz bundaki hikmeti anlar ve yumuşar; kimimiz ise, ne yazık ki daha da sertleşerek çıkar.

32. KURAL: Aranızdaki bütün perdeleri tek tek kaldır ki, Tanrı?ya saf bir aşkla bağlanabilesin. Kuralların olsun ama kurallarını başkalarını dışlamak yahut yargılamak için kullanma. Bilhassa putlardan uzak dur, dost. Ve sakın kendi doğrularını putlaştırma! İnancın büyük olsun ama inancınla büyüklük taslama!

33. KURAL: Bu dünyada herkes bir şey olmaya çalışırken, sen HİÇ ol. Menzilin yokluk olsun. İnsanın çömlekten farkı olmamalı. Nasıl ki çömleği tutan dışındaki biçim değil, içindeki boşluk ise, insanı ayakta tutan da benlik zannı değil, hiçlik bilincidir.

34. KURAL: Hakk?a teslimiyet ne zayıflık ne edilgenlik demektir. Tam tersine, böylesi bir teslimiyet son derece güçlü olmayı gerektirir. Teslim olan insan çalkantılı ve girdaplı sularda debelenmeyi bırakır; emin bir beldede yaşar.

35. KURAL: Şu hayatta ancak tezatlarla ilerleyebiliriz. Mümin içindeki münkirle tanışmalı, Tanrıya inanmayan kişi ise içindeki inananla. İnsan-ı Kamil mertebesine varana kadar gıdım gıdım ilerler kişi. Ve ancak tezatları kucaklayabildiği ölçüde olgunlaşır.

36. KURAL: Hileden, desiseden endişe etme. Eğer birileri sana tuzak kuruyor, zarar vermek istiyorsa, Tanrı da onlara tuzak kuruyordur. Çukur kazanlar o çukura kendileri düşer. Bu sistem karşılıklar esasına göre işler. Ne bir katre hayır karşılıksız kalır, ne bir katre şer.

O?nun bilgisi dışında yaprak bile kıpırdamaz. Sen sadece buna inan!

37. KURAL: Tanrı kılı kırk yararak titizlikle çalışan bir saat ustasıdır. O kadar dakiktir ki sayesinde her şey zamanında olur. Ne bir saniye erken, ne bir saniye geç. Her insan için bir aşık olma zamanı vardır, bir de ölmek zamanı.

38. KURAL: ?Yaşadığım hayatı değiştirmeye, kendimi dönüştürmeye hazır mıyım?? diye sormak için hiçbir zaman geç değil. Kaç yaşında olursak olalım, başımızdan ne geçmiş olursa olsun, tamamen yenilenmek mümkün.

Tek bir gün bile öncekinin tıpatıp tekrarıysa, yazık. Her an her nefeste yenilenmeli. Yepyeni bir yaşama doğmak için ölmeden önce ölmeli.

39. KURAL: Noktalar sürekli değişse de bütün aynıdır. Bu dünyadan giden her hırsız için bir hırsız daha doğar. Ölen her dürüst insanın yerini bir dürüst insan alır. Hem bütün hiçbir zaman bozulmaz, her şey yerli yerinde kalır, merkezinde? Hem de bir günden bir güne hiçbir şey aynı olmaz.

Ölen her Sufi için bir Sufi daha doğar.

40. KURAL: Aşksız geçen bir ömür beyhude yaşanmıştır. Acaba ilahi aşk peşinde mi koşmalıyım mecazi mi, yoksa dünyevi, semavi ya da cismani mi diye sorma! Ayrımlar ayrımları doğurur. AŞK”ın ise hiçbir sıfata ve tamlamaya ihtiyacı yoktur.

Başlı başına bir dünyadır aşk. Ya tam ortasındadır, merkezinde, ya da dışındasındır, hasretinde.

• Akrabalarınla ilgini pekiştirmeyi göz önünde tut, onlar senden ilgilerini kesseler bile.
• Başkasının hoşuna gitmese de hak sözü ve doğru olanı söylemekten çekinme.
• Allah yolunda ve O’nun emirleri konusunda başkasının seni kötülemesinden çekinme
• Kendi halini görmen, kendinle meşgul olman, başkalarının hatalarını görmeye kusurlarına bakmaya engel olsun
• Kendinde olan bir kusuru başkalarında görünce onlara kızma (önce kendini düzelt).

Ey Ebu Zerr!

• Tedbirli olmaktan öte bir akıllılık yoktur.
• Kötü ve uygunsuz işlerden uzak kalıp onlara bulaşmamaktan daha iyi namusluluk yoktur.
• Güzel ahlaka benzer hiçbir şereflilik yoktur.

(Kaynak: Müslim)

Olumsuz bir durumla karşılaştığı zaman “Her şey Allah’tan geliyor, ben ne yapabilirim?” diyerek sanki kendisinin bir suçu yokmuş gibi ÖZ ELEŞTİRİ yapmayan, KENDİNİ DÜZELTMEYE çalışmayan ve etrafındakilerin onu teselli etmek için iyi niyetle söyledikleri “Ne yapacaksın, elinden bir şey gelmez” sözlerinin arkasına sığınan İNSAN!

Dün yaptıklarının cezasını çekiyor olamaz mısın?

Biraz kafa yorup da kendini ve davranışlarını düzeltmeye çalışmayacak mısın?

OKU ve DÜŞÜN! 

ALLAH NE DİYOR? 

Başınıza her ne musibet gelirse, kendi yaptıklarınız yüzündendir. O, yine de çoğunu affeder. (Şûrâ 30) 

Şüphesiz Allah, insanlara hiçbir şekilde zulmetmez; fakat insanlar kendilerine zulmederler. (Yûnus 44) 

Kim iyi bir iş yaparsa kendi lehinedir. Kim de kötülük yaparsa kendi aleyhinedir. Rabbin, kullara (zerre kadar) zulmedici değildir. (Fussilet 46) 

(Ona), “İşte bu kendi ellerinin önceden işledikleri yüzündendir. Allah, kesinlikle kullara zulmedici değildir” (denir.) (Hac 10) 

“Bu, kendi ellerinizin (önceden yapıp) gönderdiklerinin karşılığıdır.” Allah, kullara asla zulmedici değildir. (Âl-i İmrân 182) 

Sana ne iyilik gelirse Allah’tandır. Sana ne kötülük gelirse kendindendir. (Ey Muhammed!) Seni insanlara bir peygamber olarak gönderdik. Şahit olarak Allah yeter. (Nisâ 79) 

Fakat kendi elleriyle önceden yaptıkları işler yüzünden ölümü hiçbir zaman temenni edemezler. Allah, o zalimleri hakkıyla bilendir. (Bakara 95) 

Bu sebeple işledikleri kötülüklerin cezası onlara ulaştı ve alay ettikleri şey kendilerini kuşattı. (Nahl 34) 

Yoksa kötülük işleyenler, kendilerini, inanıp salih amel işleyenler gibi kılacağımızı; hayatlarının ve ölümlerinin bir olacağını mı sanıyorlar? Ne kötü hüküm veriyorlar! (Câsiye 21)

Allah, gökleri ve yeri, hak ve hikmete uygun olarak, herkese kazandığının karşılığı verilsin diye yaratmıştır. Onlara zulm edilmez. (Câsiye 22) 

İnsanların kendi işledikleri (kötülükler) sebebiyle karada ve denizde bozulma ortaya çıkmıştır. Dönmeleri için Allah, yaptıklarının bazı (kötü) sonuçlarını (dünyada) onlara tattıracaktır. (Rûm 41) 

Kendi işledikleri yüzünden başlarına bir musibet geldiği, sonra da ?Biz iyilik etmek ve uzlaştırmaktan başka bir şey istememiştik? diye Allah?a yemin ederek sana geldikleri zaman hâlleri nasıl olur? (Nisâ 62) 

İnsanlara bir rahmet tattırdığımız zaman ona sevinirler. Eğer kendi işledikleri şeyler sebebiyle başlarına bir kötülük gelirse, bir de bakarsın ki ümitsizliğe düşerler. (Rûm 36) 

Onların (müşriklerin) başına (Bedir’de) iki mislini getirdiğiniz bir musibet (Uhud?da) sizin başınıza geldiğinde, “Bu, nereden başımıza geldi?” dediniz, öyle mi? De ki: “O (musibet), kendinizdendir.” Şüphesiz Allah’ın gücü her şeye hakkıyla yeter. (Âl-i İmrân 165) 

Yahudilerden öyleleri var ki, (kelimeleri yerlerinden kaydırıp) tahrif ederek onları anlamlarından uzaklaştırırlar. Dillerini eğip bükerek ve dine saldırarak “İşittik, karşı geldik”, “İşit, işitmez olası!? “Râ-inâ” derler. Hâlbuki onlar, “İşittik ve itaat ettik; dinle ve bize bak” deselerdi, bu kendileri için daha hayırlı olurdu. Fakat Allah, küfürleri yüzünden kendilerini lânetlemiştir. Bu yüzden pek az iman ederler. (Nisâ 46) 

Kendilerini temize çıkaranları görmedin mi? Hayır! Allah, dilediğini temize çıkarır ve kendilerine kıl kadar zulmedilmez. (Nisâ 49) 

Ey iman edenler! Siz kendinizi düzeltin. Siz doğru yolda olursanız, yoldan sapan kimse size zarar veremez. Hepinizin dönüşü Allah?adır. O zaman Allah, size yaptıklarınızı haber verecektir. (Mâide 105) 

Derken onlar kendilerine hatırlatılanı unuttuklarında, (önce) üzerlerine her şeyin kapılarını açtık. Sonra kendilerine verilenle sevinip şımardıkları sırada, onları ansızın yakaladık da bir anda tüm ümitlerini kaybedip yıkıldılar. (En’âm 44) 

Dinlerini oyun ve eğlence edinenleri ve dünya hayatı kendilerini aldatmış olanları bırak. Hiç kimsenin kazandığı yüzünden mahrumiyete sürüklenmemesi için Kur’an ile öğüt ver. Yoksa ona Allah’tan başka ne bir dost vardır, ne de bir şefaatçi. (Kurtuluşu için) her türlü fidyeyi verse de bu ondan kabul edilmez. İşte onlar kazandıkları yüzünden helâke sürüklenmiş kimselerdir. Küfre saplanıp kalmalarından dolayı onlara çılgınca kaynamış bir içecek ve elem dolu bir azap vardır. (En’âm 70) 

Ama kimlerin sevabı da hafif gelirse, işte onlar âyetlerimize haksızlık etmiş olmaları sebebiyle kendilerini ziyana sokanlardır. (A’râf 9) 

Allah, bir kısmına hidayet etti, bir kısmına da sapıklık lâyık oldu. Çünkü onlar Allah?ı bırakıp şeytanları dost edinmişlerdi. Kendilerinin de doğru yolda olduklarını sanıyorlardı. (A’râf 30) 

Eğer, o memleketlerin halkları iman etseler ve Allah’a karşı gelmekten sakınsalardı, elbette onların üstüne gökten ve yerden nice bereketler(in kapılarını) açardık. Fakat onlar yalanladılar, biz de kendilerini işledikleri günahlarından dolayı yakalayıverdik. (A’râf 96) 

Onlar kendilerine hatırlatılanı unutunca, biz de kötülükten alıkoymaya çalışanları kurtardık. Zulmedenleri yoldan çıkmaları sebebiyle, şiddetli bir azapla yakaladık. (A’râf 165) 

Kendisine âyetlerimizi verdiğimiz hâlde, onlardan sıyrılıp da şeytanın kendisini peşine taktığı, bu yüzden de azgınlardan olan kimsenin haberini onlara anlat. (A’râf 175)

Dileseydik o âyetlerle onu elbette yüceltirdik. Fakat o, dünyaya saplanıp kaldı da kendi heva ve hevesine uydu. Onun durumu köpeğin durumu gibidir: Üzerine varsan da dilini sarkıtıp solur; kendi hâline bıraksan da dilini sarkıtıp solur. İşte bu, âyetlerimizi yalanlayan toplumun durumudur. Şimdi onlara bu olayları anlat ki düşünsünler. (A’râf 176)

Âyetlerimizi yalan sayan ve ancak kendilerine zulmeden bir kavmin durumu ne kötüdür! (A’râf 177) 

(Ey kâfirler!) Bu, sizin ellerinizin önceden yaptığının karşılığıdır. Yoksa, Allah kullarına zulmedici değildir. (Enfâl 51)

Bunların durumu tıpkı Firavun ailesi ve onlardan öncekilerin durumu gibidir. Allah’ın âyetlerini inkâr etmişler, Allah da kendilerini günahları sebebiyle hemen yakalamıştı. Şüphesiz Allah kuvvetlidir, azabı çetin olandır. (Enfâl 52)

Bunun sebebi şudur: Bir toplum kendilerinde bulunan (iyi davranışlar)ı değiştirmedikçe, Allah onlara verdiği bir nimeti değiştirmez ve şüphesiz Allah hakkıyla işitendir, hakkıyla bilendir. (Enfâl 53)

Bunların durumu, tıpkı Firavun ailesi ve onlardan öncekilerin durumu gibidir. Onlar Rablerinin âyetlerini yalanlamışlar, biz de onları günahları sebebiyle helâk etmiştik ve Firavun ailesini de suda boğmuştuk. Hepsi de zalim kimselerdi. (Enfâl 54) 

Kendi yaptıkları sebebiyle başlarına bir musibet gelip de, “Ey Rabbimiz! Bize bir Peygamber gönderseydin de âyetlerine uysaydık ve mü’minlerden olsaydık” diyecek olmasalardı, seni peygamber olarak göndermezdik. (Kasas 47) 

Bunların her birini kendi günahları yüzünden yakaladık. Onlardan taş yağmuruna tuttuklarımız var. Onlardan o korkunç sesin yakaladığı kimseler var. Onlardan yerin dibine geçirdiklerimiz var. Onlardan suda boğduklarımız var. Allah, onlara zulmediyor değildi, fakat onlar kendilerine zulmediyorlardı. (Ankebût 40) 

De ki: “Ben eğer sapmışsam, ancak kendi aleyhime sapmış olurum. Eğer hidayete ermişsem, bu da Rabbimin bana vahyettiği sayesindedir. Şüphesiz O, hakkıyla işitendir, kuluna çok yakındır.”(Sebe’ 50) 

Herkesin yaptıklarına göre dereceleri vardır. (Bu da) Allah’ın onlara yaptıklarının karşılığını tastamam vermesi içindir. Asla kendilerine haksızlık yapılmaz. (Ahkâf 19) 

İnsan için ancak çalıştığı vardır. (Necm 39)
Şüphesiz onun çalışması ileride görülecektir. (Necm 40)
Sonra çalışmasının karşılığı kendisine tastamam verilecektir. (Necm 41)
Şüphesiz en son varış Rabbinedir. (Necm 42) ]]> http://www.myherdem.net/halkalar/?feed=rss2&p=35 0 http://www.myherdem.net/halkalar/?p=29 http://www.myherdem.net/halkalar/?p=29#comments Wed, 11 Feb 2009 21:32:21 +0000 ayherdem http://www.myherdem.net/halkalar/?p=29 “İnsanlardan kimi de, Allah’a kıyıdan kıyıya ibadet eder. Eğer kendisine bir hayır isabet ederse, ona kalbi yatışır ve eğer bir şer isabet ederse, yüz üstü dönüverir. Dünyası da ahireti de hüsran olur. İşte apaçık hüsran budur.”

                                                                                                                                                                                                            (Hac Süresi, 11. ayet)